Vanaf 1990 schrijft Wilbert Friederichs scenario’s voor theater- en muziekgezelschappen. De laatste jaren vooral in samenwerking met componist Jetse Bremer.
In de produkties van Bremer & Friederichs spelen rijmende teksten, met name liedjes, een voorname rol. De toon is doorgaans luchtig, al worden de grote levensvragen niet geschuwd. Verder zijn de stukken heel verschillend van aard, omdat ze geschreven zijn in opdracht van uiteenlopende gezelschappen als klassiek kamerkoor, lichtemuziek-ensembles en kinderkoor.
Hieronder volgt een korte beschrijving van de belangrijkste scenario's van de laatste jaren. De meeste produkties zijn ook geschikt voor uitvoering door anderen. En voor nieuwe muziektheaterstukken zijn Bremer (rechts op de foto) & Friederichs altijd te porren.

* Elders	* Lubber in je vel	* Thersites, de onmatige zwetser	* Vlinderen
* Goede buren	* Mijn naam is Spook	* Thersites in Zeeland	* Waar blijft de tijd?
* Kerstverhaal	* Niet vergeten	* De tovernacht	* Zand Erover
* Koning Simba	* Hotel Klein Engebos	* Trein	* Een zee van leugens

Vlinderen
Een man gaat rondzwerven omdat de televisie en internet hem steeds meer gaan tegenstaan. Maar wat moet je dan in de moderne tijd? Hij steekt in een bescheiden Odyssee zijn licht op bij diverse mensen en uiteenlopende gezelschappen als de carnavalsvereniging, sportclubs en kinderen in een speeltuin. Langzaam maar zeker begint hem iets te dagen.

Script	Wilbert Friederichs
Muziek	Jetse Bremer
Stijl	Liederenkrans voor mannenkoor, kinderkoor, soliste en instrumentaal ensemble
Uitvoering	Veldhovens Mannenkoor onder leiding van Nadia Loenders
Première	April 2010, Veldhoven, jubileum mannenkoor

Ooit liep je heerlijk in de zon

en kon geen tegenslag je hinderen.

Nu zit je vast in je cocon

en weet je niet meer hoe je moet vlinderen.

Ooit dronk je gretig van de bron

wier kracht zich nooit leek te verminderen.

Nu zit je vast in je cocon

en weet je niet meer hoe je moet vlinderen.

(uit: Vlinderen)

naar boven

De tovernacht
In een ijskoude winternacht waagt haast niemand zich buiten. Alleen een oude man loopt eenzaam door de sneeuw. Hij sluit vriendschap met een hondje waardoor het leven voor allebei voorgoed zal veranderen.

Tekst	Wilbert Friederichs
Muziek	Jetse Bremer
Regie	Gérard Pillen
Stijl	Kindervoorstelling voor zingende acteurs en orkestje
Idee/productie	Tinka Wendel
Uitvoering	Sprankel en Blos, Almere
Speeldata	Première: 21 december 2008, Het Binnenstebuiten, Almere; zie verder www.sprankelenblos.nl

Dus als ik nou een wens mag doen
dan vraag ik niet om een miljoen
of kleren met een bontje,
niet om een huis of duiventil;
er is maar één ding dat ik wil
dat is… dat is een hondje!
(uit: Ik wil een hond)

naar boven

Waar blijft de tijd?
Als mevrouw Van Rhenen de oude klok van haar opa wil laten repareren in de winkel van meneer Verhoeven blijkt het daar nog 1954 te zijn. Hoe kan dat en vooral: hoe kom je daar weer uit? Was het leven indertijd trouwens niet veel aangenamer dan nu? De hoofdpersonen steggelen daarover in een programma vol bekende en minder bekende liedjes van toen. Het is de zesde voorstelling van theatergroep Mooi Weer, welk gezelschap zich heeft toegelegd op producties voor senioren.

Dialogen	Wilbert Friederichs
Stijl	Bestaande liedjes zijn ingebed in een verhaal, uitgevoerd door een spelend en musicerend duo
Uitvoering	Theatergroep Mooi Weer, Arnhem
Artistieke leiding	Camiel Verhoeven
Speeldata	Première: 25 maart 2009, verder op aanvraag; zie www.theatergroepmooiweer.nl

Mevrouw Van Rhenen: “Ik begin die klokken leuk te vinden! Het swingt hier echt, al is het pas 1954.
Wacht eens even, maar dan kent u Bill Haley natuurlijk ook?”

Meneer Verhoeven: “Van Wely? Ja, die woont hierachter, maar …”

Mevrouw Van Rhenen: “Nee, Bill Haley, een Amerikaan.”

Meneer Verhoeven: “Volgens mij heb ik die nog nooit in de winkel gehad.”

naar boven

Hotel Klein Engebos
Het gezin De Koning – vader, moeder en twee kinderen – wint een prijs en mag een weekje naar een vakantiehotel. Maar de eigenaar is eng en eigenaardig, het personeel is bang en het gebouw blijkt vol geheimen te zitten. Sprookjes en sprookjesfiguren blijken een belangrijke rol te spelen in de ontrafeling van de geheimen. Wanneer is iets trouwens een sprookje, wanneer is iets echt?

Tekst	Wilbert Friederichs en anderen
Muziek	Jetse Bremer en anderen
Stijl	Musical met bestaande, aangepaste en geheel nieuwe stukken
Uitvoering	Musicalvereniging Musesi, Apeldoorn
Speeldata	November 2009

Superongenadelijzingwekkenduizelachtig.

Dat is dus bijzonderder dan ‘goh wat goed!’ of ‘prachtig!’

Het is niet te slapjes, nee het is juist lekker krachtig:

superongenadelijzingwekkenduizelachtig.

(uit: Superongenadelijzingwekkenduizelachtig)

naar boven

Mijn naam is Spook
Een schuwe spookfamilie bewoont al eeuwen een verlaten kasteel. Maar de eigenaar heeft er genoeg van en huurt een ervaren Spokenvanger die het gebouw schoon moet maken. De spoken – schimmige gedaanten die nu eens samen één wezen vormen en dan weer vier of vijf – krijgen echter onverwachte hulp van een paar kinderen die niets vermoedend het kasteel binnendrongen, op zoek naar een bal die ze door een ruit hebben geschoten. Voor ze het gevecht aangaan met de Spokenvanger stuiten de kinderen op vragen als: heeft spook-zijn voordelen? Als een spook de geest van een overledene is, waarom is-tie dan niet gewoon dood, zoals een hamster of een opa? Wat gebeurt er als je dood gaat?

Tekst	Wilbert Friederichs
Muziek	Camiel Verhoeven
Regie	Edgard Geurink
Stijl	Geheel a capella gezongen kindervoorstelling
Uitvoering	Schudden voor Gebruik, Arnhem-Duiven, onder leiding van Wilbert Friederichs
Speeldata	De première was op 22 oktober 2005 in Kasteel Doorwerth, daarna werd de voorstelling nog op een reeks andere Gelderse kastelen uitgevoerd.

We zijn gerucht,
we zijn van lucht.
we zijn een vloek, we zijn een zucht.
we gieren rond op het balkon
dwars door de muur en het plafond;
we zijn het onraad dat al eeuwen wordt geroken.
Want wij zijn Spook,
want wij zijn Spoken.
   (uit: Mijn naam is Spook)

naar boven

Elders
Een groep vrouwen heeft schoon genoeg van het verstikkende leven in Nederland, met zijn overbodige regeltjes, zijn onderdrukte emoties, zijn spruitjes en met zijn mannen die alleen aan voetbal denken. Ze besluiten te emigreren naar Elders, waar het volgens de verhalen veel beter zou zijn. Op het eerste gezicht is dat ook waar, maar na verloop van tijd blijken er heel vreemde, soms zelfs absurde gewoontes bestaan die het de vrouwen moeilijk maakt echt in te burgeren. En waarom bestaat Elders hoofdzakelijk uit vrouwen? Zijn de bewoners wel zo gastvrij als ze lijken?

Tekst	Wilbert Friederichs
Muziek	Jetse Bremer
Regie	Sander Buckers
Stijl	Lichte muziek, kleinkunst; begeleid met piano
Uitvoering	Fem@il uit Almere, onder leiding van de componist, 2005
Speeldata	De voorstelling is op 20 mei 2005 in première gegaan in De Glasbak in Almere.

Wanneer je vasthoudt aan je eigen normen
dan krijg je Elders herrie in de tent.
Je moet je niet te snel een oordeel vormen
wanneer een ander jouw verwachting schendt –
nee, zeker weten dat het went.
Zeker weten dat het went.
   (uit: Zeker weten dat het went)

naar boven

Koning Simba
Op de Afrikaanse savanne wordt de koning der dieren vermoord door zijn broer die zijn plaats op de troon inneemt. De kroonprins, de zoon van de overleden koning, denkt ten onrechte schuldig te zijn en vlucht. Maar na een verblijf in een ver oerwoud wordt hij door zijn jeugdvriendin teruggehaald om de strijd aan te gaan met zijn verdorven oom.

Tekst	Wilbert Friederichs
Muziek	Hans van den Brand en anderen
Regie	Peter Jonckheer
Stijl	Musical voor jeugdkoor, solisten en orkest.
Uitvoering	Het jeugdkoor van de Souvenir de Montagnards uit Tilburg onder leiding van Hans van den Brand. De première was op 16 januari 2004 in het Jan van Besouwhuis in Goirle.

De brulaap is zijn stem kwijt en de duizendpoot een schoen,
een gniffelende gnoe werd bij het gnuiven kampioen.
De toekan wou naar Van der Valk; het luipaard had geen zin,
de vuurvlieg won een set insectentennis met veel spin.
De buffels willen knuffels, zei althans een baviaan.
En weet u? De flamingo heeft geen poot om op te staan.
   (uit: Ochtendrapport)

naar boven

Trein
Een treinwagon met toevallig alleen maar vrouwen erin blijft stilstaan in een weiland. Een treinstoring waarschijnlijk, of is er misschien iets anders aan de hand? De concrete vragen die deze crisissituatie oproept worden afgewisseld met bespiegelingen over eten, de natuur die vanuit de wagon te zien is, het op elkaar aangewezen zijn, vrouwelijkheid en maandelijks ongemak, de afwezigheid van mannen en de angst vergeten te worden. De tijd speelt een opvallende bijrol.

Tekst	Wilbert Friederichs
Muziek	Jetse Bremer
Regie	Niels van der Schaaf
Stijl	Lichte muziek, kleinkunst; begeleid met piano
Uitvoering	Fem@il uit Almere, onder leiding van de componist. De première was op 29 maart 2003 in Dronten.
Bijzonder	Op het Vocal Festival in Tilburg in 2002 werd de eerste prijs in de categorie Basic Level gehaald met een blokje van vijf liedjes, waaronder twee uit de voorstelling Trein. Fem@il heeft een cd uitgebracht met liedjes uit de voorstelling. Deze is na afloop van de voorstellingen en bij het koor te koop, zie ook www.femail.nl.

Wie schept er nou een wezen
met zo'n slangetje eraan
dat de hele dag moet vrezen
niet meer recht te kunnen staan?

Want is het dan geen dwaling
van de allerhoogste geest
dat een man zonder zijn paling
noch een vrouw is, noch een beest?
   (uit: Mannen, mannen)

naar boven

Lubber in je vel
Het leven van vier vriendinnen in de overgang. Ze ontmoeten elkaar in de fitnessruimte en klagen over de afnemende belangstelling van mannen, het teloorgaan van de jeugd, de schaamte van hun kinderen, fysiek ongemak en alles wat zich verder aandient.

Tekst	Wilbert Friederichs
Muziek/regie	Erik van Grootel
Stijl	Straatopera op basis van dialogen en liedjes
Uitvoering	Straattheatergroep Il Popolo uit Nijmegen, met Dominique van Hoof (tevens producent) op accordeon, de première was op 8 februari 2003.

Dikke dijen dijen uit
en geen vent die naar je fluit,
je staat ineens te janken bij de aanblik van een bruid
want je wordt ouder.

Niet meer lezen zonder bril
niks meer wezen zonder bril,
ik zou niet eens meer lekker kunnen kezen zonder bril
ja, je wordt ouder.

In de overgang, je weet
dat je hele dagen zweet
van je liezen tot je oksels, van je oksels tot je reet,
al weer wat ouder.
   (uit: Au, au, ouder)

naar boven

Goede buren

In een straat kan iedereen het goed met elkaar vinden, al wonen er rare types als een zonderling, twee nuffige zussen en een vrouwengek en ook al is er ooit een moord gepleegd. Dan duikt er iemand op die de vermoorde wil wreken. Hij toont zich een ware intrigant en de zaak loopt uit de hand. Er moeten heel wat ballons worden doorgeprikt en geheimen worden onthuld voordat het jaarlijke straatfeest gehouden kan worden. Hoe sterk is burentrouw? Hoe tolerant zijn de buren in tijden van nood?

Tekst	Wilbert Friederichs
Muziek	Jetse Bremer
Regie	Peter Jonckheer
Stijl	Doorgecomponeerd muziektheater voor koor, solisten en vijftien-koppig orkest
Uitvoering	Het theaterkoor van de Souvenir Theater Compagnie uit Tilburg onder leiding van Hans van den Brand. Dit stuk werd op 21 november 2002 voor het eerst opgevoerd in de schouwburg van Tilburg.
Bijzonder	Het koor vroeg tekstschrijver/zanger Wilbert Friederichs de rol van De Zonderling op zich te nemen (foto).

Hun wegen kunnen onnavolgbaar kronkelen:
ja, vrouwen zijn tot heel wat geks in staat.
Ze kunnen stoken, etteren en konkelen
of zetten je in onderbroek op straat.
Ze kunnen je ontmannen met hun woorden
en zegevieren vals op elk gebied,
maar vrouwen zullen nooit een mens vermoorden,
nee moorden – dat doen ze niet,
nee nee, moorden – dat doen ze niet.
   (uit: Moorden is meer iets voor mannen)

naar boven

Niet vergeten
Een groep kinderen ontwaakt in een omgeving die ze niet kennen. Wat is er aan de hand? Is het erg omdat ze misschien vergeten zijn of juist leuk omdat ze niet meer naar school hoeven? Er was iets met een vlucht en met fantasie. Langzaam komen ze er weer achter. Hoe nu verder?

Tekst	Wilbert Friederichs
Muziek	Jetse Bremer
Stijl	Muziektheater voor kinderkoor en blaasorkest
Uitvoering	Dit werk, in opdracht van de stichting Unisono geschreven, is voor het eerst uitgevoerd door kinderkoor De Kickers en de jeugdblazers van Crescendo uit Purmerend, onder leiding van Jan Maarten Koeman, op 16 juni 2002 in de grote kerk van Monnikendam.
Bijzonder	Niet vergeten is ook in België uitgebracht door volwassen zangeressen, begeleid door een klein ensemble.

Good afternoon sir, do you know
a place to hide, a way to go?
We are forgotten, we are lost,
weet u hoeveel de trein hier kost?
Maar is dit Engeland of nog Turkije?
Dan moeten we nog kilometers rijen.
   (uit: Hello, bonjour)

naar boven

Zand Erover

Een blaaskaak vertelt sterke verhalen op zijn verjaardag. Als hij voordoet hoe hij ooit bijna van zijn balkon viel komt hij echt ten val. Tijdens zijn begrafenis wordt aanvankelijk alleen goeds van de dode gesproken, maar langzamerhand komen ook zijn ondeugden boven water. Als verschillende groepen elkaar in de haren willen vliegen neemt het verhaal een onverwachte wending.

Tekst	Wilbert Friederichs
Muziek	Jetse Bremer
Regie	Ella Kwakkestein
Stijl	A capella, lichte muziek
Uitvoering	Close-harmonykoor Be Sharp! uit Utrecht, onder leiding van de componist. De première was in februari 2001; gespeeld tot en met Internationale Korenfestival Arnhem in juni; na de zomer werd de produktie door het Theater Circuit uitverkoren voor een aantal extra voorstellingen.
Bijzonder	Het koor bracht een cd uit met de liedjes van de voorstelling. Met Het is gelogen won het de eerste prijs op het a-capellafestival in IJsselstein in 2001. Zie ook www.besharp.nl.

Is hij nu in de ruimte opgegaan
en vliegt hij zomaar dwars door de planeten?
en zou hij dat dan zelf gewoon nog weten?
Zag ik daarnet zijn schaduw op de maan?
Heeft hij de melkweg helemaal verlaten
en is hij in de oersoep opgelost?
Of speelt hij met de lui die er al zaten
verstoppertje rondom de zwarte gaten?
   (uit: Waar zou hij zijn?)

naar boven

Een zee van leugens
Een kleine gemeenschap woont in de buurt van water. Op een dag roept één van hen in paniek dat de dijken op springen staan. Redding is uitgesloten. Wat moet er gebeuren: bouwt men een ark, wordt er gebeden of juist gefeest? Wie of wat is er trouwens de oorzaak van dat deze mensen zo zijn vervloekt dat de ondergang dreigt? Is er toch nog een uitweg?

Tekst	Wilbert Friederichs
Muziek	Jetse Bremer
Stijl	Hedendaags oratorium voor koor, vier solisten en piano
Uitvoering	Het Flevolands Kamerkoor Cappella Aequora, onder leiding van de componist. Solisten bij de première op 24 november 2001 in Lelystad waren Reina Boelens, sopraan; Karin van de Poel, alt; Marcel Beekman, tenor en Donald Bentvelzen, bas. Geert Bremer speelde piano.

Dan zal onze soort zich vernieuwen,
vanuit een heel ander begin.
Dan komen er mensen met kieuwen,
een staart en een enkele vin.

We zullen niet langer aan wal zijn
maar poedelend leven we toch.
De ene zal eerder een kwal zijn
de ander een paling of rog.
   (uit: Vissen Worden)

naar boven

Kerstverhaal
Het kerstverhaal opnieuw verteld in zeven liedjes en enkele dialogen.

Tekst	Wilbert Friederichs
Muziek	Jetse Bremer
Stijl	Een zangspel voor kinderkoor met orgelbegeleiding
Uitvoering	Het kinderkoor van het Cantoraat van de St. Jan. De première was op Eerste Kerstdag 2001.
Bijzonder	Dit werk is een nieuwe versie van de traditionele Herdertjesviering door kinderen in de St. Jan in Den Bosch.

Maar dan: kom gauw,
zo zegt hij tot zijn vrouw,
en neemt haar dan voorzichtig bij de arm.

Hij weet het al,
daar is een oude stal,
niet sjiek en niet modern, maar lekker warm.

Er is al een ezel, er woont al een os,
er is plaats voor wel zeventien schapen.
Dus Josef maakt doodmoe de rugzakken los;
hier kunnen ze eventjes slapen.
   (uit: Geboren in de stal)

naar boven

Thersites, de onmatige zwetser

Thersites de bultenaar, uit de Ilias van Homerus, blijft per ongeluk achter op de kust van Troje als de strijd voorbij is. Hij vindt zichzelf de belangrijkste Griek en moet op weg naar huis tal van gevaren trotseren, net als Odysseus. Maar het loopt anders. Tegen beter weten in blijft hij zich op de borst kloppen, totdat hij uiteindelijk in de onderwereld toe durft te geven wat en wie hij is. Dan blijkt hij tot veel in staat.

Tekst/muziek	Wilbert Friederichs
Regie	Mirjam Cloosterman
Stijl	Een monoloog, ondersteund door vier zangers die zingend voor commentaar en voor klankdecor zorgen.
Uitvoering	De auteur speelde bij de uitvoeringen in 1990 de titelrol; het kwartet bestond uit Marlieke Overmeer, sopraan; Willemijn Gijsbers, alt; Marcel Reijans, tenor en Hans Scholing, bas.

"…Achilles rukte haar de helm af en zag toen pas wie zij was, hoe mooi ze was en hij begon luid te wenen. Alle Grieken weenden met hem mee. Bij de baard van de wolkengaarder, wat een geween was dat. Als na weken verstikkende hitte plotseling de overvloedig regen valt – de boeren danken Zeus voor de bevruchting van het land en de dieren uit het bos rennen dartel toe op de zich langzaam vullende waterplas – zulk een geween brak los.
Er was er maar één die het hoofd koel hield. Thersites, de Aetoliër, samen met de schone Penthesilea de eerzaamste schepselen ooit door een levende moeder gebaard…"
   (uit: Thersites)

naar boven